Przyjaźń Białorusko – Polska

Co to jest przyjaźń, skąd się bierze?

Myślę, że o przyjaźni można wiele mówić ale ja ta przyjaźń widzę w różnych aspektach. Bo jak nazwać nasze „Wasiloczkowe spotkania”, z dwójką Białorusinów. Przemierzają co tydzień setkę kilometrów, aby spotkać się z nami i czegoś nas nauczyć. Przecież to już niemłodzi ludzie, na pewno nie jest to łatwo i przyjemnie stać na granicy i czekać na odprawę. Szary, nie najnowszy Opel wyłania się zza zakrętu. Jak co tydzień Luda i Mikołaj jadą na próbę do „Wasiloczków” a i do „Orlanek”, do zespołów z dużymi tradycjami. Pracują z nami i wcale to nie jest takie proste. Najpierw Mikołaj opracowuje pieśni pięciogłosowe. Cierpliwie wbija frazy poszczególnych głosów w nasze głowy, potem łączy to w całość. Kiedy pieśń jest opracowana, już umiemy, do pracy przystępuje Luda choreograf. Uczy nas tańców, to też nie jest takie łatwe i proste.

Powtarzamy wiele razy, czasami małe fragmenty, czasami łączone jest to w całość. Żmudna ich praca widoczna jest dopiero na koncertach, wtedy gdy zespół ma się pokazać przed publicznością. Bywamy na koncertach w Polsce, także za granicą, wtedy dopiero widoczne są efekty ich ciężkiej, mozolnej pracy.

Jak więc nazwać tę ich pracę?

Muszą ja bardzo kochać i musi im bardzo zależeć na tym, aby nas odpowiednio przygotować. Chylę z wielkim szacunkiem czoła przed nimi i z całego serca im życzę zdrowia i siły. Cieszy mnie to, że i ja znalazłam się w kręgu, w którym miałam okazję poznać tych ludzi.

Ja to nazywam przyjaźnią, bo wiem, że muzyka łagodzi obyczaje, a granice są jej niepotrzebne. Moi mili państwo życzę wam i szczęścia i powodzenia i długich lat życia. Nazywam to przyjaźnią łączącą dwa narody Białoruski i Polski. Z całą stanowczością stwierdzam, że wielki to dla mnie zaszczyt poznawać kulturę innych narodów, tym bardziej, że Białoruś jest sąsiadką Polski.